F. Scott Fitzgerald (1896–1940) was een Amerikaanse schrijver en een van de belangrijkste stemmen van de twintigste-eeuwse literatuur. Hij wordt vooral herinnerd als de chroniqueur van de Roaring Twenties, een periode van welvaart, glamour en maatschappelijke veranderingen in de Verenigde Staten.
Fitzgerald werd geboren op 24 september 1896 in Saint Paul. Na een korte studie aan Princeton University koos hij voor een carrière als schrijver. Zijn doorbraak kwam in 1920 met de roman This Side of Paradise, die hem op jonge leeftijd beroemd maakte.
Samen met zijn vrouw, Zelda Fitzgerald, werd hij een symbool van de bruisende jazztijd. Achter de glamour gingen echter financiële problemen, alcoholmisbruik en persoonlijke moeilijkheden schuil, thema’s die vaak terugkeren in zijn werk.
Zijn bekendste roman, The Great Gatsby, wordt vandaag beschouwd als een van de grootste Amerikaanse romans ooit geschreven. Het verhaal onderzoekt de illusie van de Amerikaanse Droom, rijkdom, liefde en de leegte achter uiterlijke pracht.
Hoewel Fitzgerald tijdens zijn leven succes kende, werd zijn literaire betekenis pas na zijn dood volledig erkend. Tegenwoordig geldt hij als een van de belangrijkste auteurs van de moderne Amerikaanse literatuur.